იობი — ახალი გადამუშავებული გამოცემა 2015
იტვირთება წინა თავი
თავი 19
- 1მიუგო იობმა და თქვა:
- 2"როდემდე უნდა მიტანჯავდეთ სულს და მგვემდეთ სიტყვებით?
- 3უკვე ათჯერ შეურაცხმყავით, არ თაკილობთ ჩემს შევიწროებას;
- 4თუ მართლა შევცდი, ჩემთანვე დარჩება ჩემი შეცდომა.
- 5თუ მე მამეტებთ თავებს და ჩემივე სირცხვილს მაყვედრით,
- 6იცოდეთ, რომ ღმერთმა დამცა და გამხვია თავის ბადეში.
- 7აჰა, ვღაღადებ: ძალადობაა! და არავინ მპასუხობს, შველას ვითხოვ და არაა სამართალი.
- 8კედელი აღმართა ჩემს გზაზე და აღარ ძალმიძს გავლა, წყვდიადში ჩაძირა ჩემი ბილიკები;
- 9დიდება შემომაძარცვა და თავიდან გვირგვინი მომხადა;
- 10ყოველი მხრიდან მამსხვრევს და უკვე მივდივარ; ხესავით ძირკვავს ჩემს იმედს.
- 11თავისი რისხვა აღანთო ჩემზე და საკუთარ მტრად შემრაცხა;
- 12ერთად მოდიან მისი ურდონი, გზა გამოიკაფეს ჩემკენ და ჩემი კარვის ირგვლივ დაბანაკდნენ.
- 13განმაშორა ჩემი ძმები და გამიუცხოვდნენ ახლობლები.
- 14უგულებელმყვეს ჩემმა ნათესავებმა და დამივიწყეს შინაურებმა;
- 15უცხოდ შემრაცხეს ჩემს სახლში შემოკედლებულებმა და მხევლებმა, უცხოტომელივით ვარ მათ თვალში.
- 16მსახურს ვუხმობ და არ მპასუხობს, ვევედრები მას ჩემი პირით.
- 17ჩემი სუნთქვაც შესძაგდა ჩემს ცოლს და სიმყრალე ჩემი - ჩემს ძმებს.
- 18ბავშვებმაც მომიძულეს, წამოვდგები და დამცინიან;
- 19გულითადმა მეგობრებმაც შემიზიზღეს, ვინც მიყვარდა, მტრად მომეკიდა;
- 20საკუთარ ტყავსა და ხორცს მიეკრა ჩემი ძვლები, ღრძილებიღა შემრჩა კბილებზე.
- 21შემიბრალეთ, შემიბრალეთ, მეგობრებო, რადგან ღმერთის ხელი შემეხო!
- 22ღმერთივით რად მდევნით და არ ძღებით ჩემი ხორცით?
- 23ნეტავ იწერებოდეს ჩემი სიტყვები და წიგნში იბეჭდებოდეს;
- 24რკინის საჭრისით და ტყვიით ამოიკვეთოს კლდეში სამარადისოდ!
- 25მე კი ვიცი, რომ ცოცხალია ჩემი გამომსყიდველი და საბოლოოდ აღდგება დედამიწაზე;
- 26კანიც რომ შემომეცლება, მაინც ჩემივე ხორცში ვიხილავ ღმერთს!
- 27რადგან თვითონ ვიხილავ მას, ჩემი თვალები იხილავენ და არა სხვისანი. გული ჩემი გაილია ჩემში!
- 28და თუ იტყვით, როგორ ვდევნოთ იგი, რადგან საქმის ფესვი ნაპოვნიაო მასში,
- 29გეშინოდეთ მახვილისა, რადგან რისხვას მოაქვს მახვილის სასჯელი და იცოდეთ, რომ არის განკითხვა!”
იტვირთება შემდეგი თავი