იობი — ახალი გადამუშავებული გამოცემა 2015
იტვირთება წინა თავი
თავი 30
- 1"ახლა კი დამცინიან ჩემზე უმცროსნი, რომელთა მამებს ჩემი ფარის ძაღლებშიც არ გავრევდი.
- 2რაღაში მჭირდება მათი ხელების ძალა? დაილია მათი ძლიერება;
- 3ნაკლოვანებითა და შიმშილით დაუძლურებულნი გარბიან გვალვიან უდაბნოში, დაცარიელებულსა და გახრიოკებულ ტრამალებში;
- 4მწარე ბალახს წიწკნიან ჯაგებთან და კურდღლისცოცხას ფესვებია მათი პური.
- 5კაცთაგან აძევებენ და, როგორც ქურდს, ისე მიჰკივიან;
- 6უდაბურ ხეობებში და მიწის ნაპრალებში ცხოვრობენ,
- 7ბუჩქებს შორის ყროყინებენ და ჯაგნარში შეყუჟულან;
- 8განდევნილი იყვნენ ქვეყნიდან უგუნურთა და უსახელოთა ძეები!
- 9ახლა მათი საშაირო და სალაპარაკო გავხდი;
- 10ვეზიზღები, გამირბიან და სახეში ფურთხებასაც არ ერიდებიან;
- 11რადგან მან ახსნა საბელი და დამტანჯა, პირწინ დამიგდეს აღვირი;
- 12მარჯვნივ მათი ნაშიერნი აღმიდგნენ, ფეხები ამიბლანდეს და ჩემკენ მომართეს თავიანთი წარწყდომის გზები;
- 13გზასავალი დამინგრიეს, ჩემი უბედურებით სარგებლობენ, არავინ აკავებს მათ.
- 14ფართო ხვრელიდან გამოექანნენ ჩემკენ, გრიალით დამეცნენ,
- 15საშინელებანი დამატყდა თავს, ქარივით გადაიქროლა ჩემმა დიდებამ და ღრუბელივით გადავიდა ჩემი კეთილდღეობა.
- 16ახლა კი იღვრება ჩემში სული ჩემი და ტანჯვის დღეები მეჭიდებიან.
- 17ღამით ძვლები მტეხს და ტკივილი მღრღნის, არ მიამდება;
- 18დიდი ტანჯვით ვიხდი სამოსელს, კვართის საყელოსავით მიჭერს მოსასხამი;
- 19ლაფში მისროლა და დავემსგავსე მტვერსა და ნაცარს.
- 20შემოგღაღადებ და პასუხს არ მცემ; ვდგავარ და არაფრად მაგდებ.
- 21სასტიკი გახდი ჩემ მიმართ; მდევნი შენი ხელის ძლიერებით.
- 22ამწიე და ქარზე ამამხედრე, დამაქროლებ და მაცამტვერებ;
- 23ვიცი, რომ სასიკვდილოდ მიგყავარ, ყოველი ცოცხალის შესაკრებელ სახლში.
- 24ნანგრევებში მყოფს ხელს არავინ უწვდის, როცა საშველად მოუხმობენ თავიანთი უბედურების დროს.
- 25განა არ მიტირია უბედურისთვის? არ დამიმწუხრებია სული ღარიბ-ღატაკისთვის?
- 26როცა სიკეთის იმედი მქონდა ბოროტი მოვიდა; ნათელს ველოდი და ბნელი მეწია.
- 27შიგნეული მიდუღს და არ ცხრება: ტანჯვის დღეები დამიდგა;
- 28მგლოვიარე დავდივარ უმზეოდ; კრებულში ვდგავარ და საშველად შემოგღაღადებ;
- 29ტურებს გავუხდი ძმად და სირაქლემას დავუმეგობრდი.
- 30კანი გამიშავდა და სიცხისგან ძვლები მივარვარებს.
- 31გოდებად იქცა ჩემი ქნარი და მოტირალთა ხმად - ჩემი სალამური.
იტვირთება შემდეგი თავი