გოდება იერემიასი — ახალი გადამუშავებული გამოცემა 2015
იტვირთება წინა თავი
თავი 5
- 1გაიხსენე, უფალო, რაც დაგვემართა; შეხედე და დაინახე ჩვენი შერცხვენა.
- 2ჩვენი სამკვიდრო უცხოთ გადაეცა, ჩვენი სახლები - უცხოტომელებს.
- 3დავობლდით, მამა აღარ გვყავს, დაქვრივდნენ ჩვენი დედები.
- 4ჩვენსავე წყალში ვერცხლს გვახდევინებენ, ჩვენი ტყის შეშას ვყიდულობთ.
- 5ფეხდაფეხ მოგვდევენ; დავიქანცეთ, არ გვაქვს მოსვენება.
- 6ეგვიპტეს გავუშვირეთ ხელი და აშურს, რომ გავძღეთ პურით.
- 7ჩვენმა მამებმა შესცოდეს და აღარ არიან, ჩვენ კი მათ უმართლობის გამო ვისჯებით.
- 8მონები ბატონობენ ჩვენზე და არავინაა, რომ მათი ხელიდან დაგვიხსნას.
- 9ჩვენი სიცოცხლის ფასად ვშოულობთ პურს, უდაბნოში მახვილის შიშით.
- 10ღუმელივითაა გავარვარებული ჩვენი კანი, შიმშილის მწველი ხვატის გამო.
- 11გააუპატიურეს ქალები სიონში, ქალწულნი - იუდას ქალაქებში.
- 12მთავრებს ხელებით ჰკიდებენ, უხუცესებს პატივს არ სცემენ.
- 13ჭაბუკები საფქვავს ეზიდებიან, ბიჭები ბარბაცებენ შეშის ტვირთის ქვეშ.
- 14უხუცესები კარიბჭესთან აღარ სხდებიან, ჭაბუკნი აღარ მღერიან.
- 15შეწყდა ჩვენი გულის სიხარული, გლოვად იქცა ჩვენი ცეკვა.
- 16გვირგვინები დაგვცვივდა თავებიდან; ვაი ჩვენ, რადგან შევცოდეთ.
- 17ამიტომ დაგვიუძლურდა გული, ამიტომ დაგვიბნელდა თვალები,
- 18რადგან გაუკაცრიელდა სიონის მთა და მელიები მიდი-მოდიან იქ.
- 19შენ კი, საუკუნოდ ხარ, უფალო, შენი ტახტი თაობიდან თაობამდეა.
- 20სამუდამოდ რატომ დაგვივიწყე? ასე დიდხანს რად მიგვატოვე?
- 21შენკენ მოგვაბრუნე, უფალო, და მოვბრუნდებით! განგვიახლე დღეები, როგორც უწინ,
- 22თუ საბოლოოდ მოგვიძულე და უზომოდ მრისხანებ ჩვენზე?