ლევიანნი — ახალი გადამუშავებული გამოცემა 2015

იტვირთება წინა თავი

თავი 5

  1. 1
    "თუ შესცოდა ვინმემ იმით, რომ გაიგონა ფიცის ხმა ან მოწმე იყო, ან იხილა, ან იცოდა და არ განაცხადა, იტვირთებს ცოდვას.
  2. 2
    ან ვინმე, რომ შეეხოს რაიმე უწმინდურ საგანს, არაწმიდა ცხოველის მძორს ან არაწმიდა საქონლის მძორს, ან არაწმიდა ქვეწარმავლის მძორს, რომც არ იცოდეს ეს, იგი მაინც არაწმიდა და დამნაშავეა.
  3. 3
    ან რომ შეეხოს ადამიანის უსუფთაობას, რა უსუფთაობანიც არ უნდა იყოს, რითაც უწმიდურდება კაცი და ეს არ იცოდეს მან, როდესაც გაიგებს ამას - დამნაშავეა.
  4. 4
    ან ვინმემ რომ მოუფიქრებლად დაიფიცოს საბოროტოდ ან სასიკეთოდ, ყველაფერს, რასაც მოუფიქრებლად გამოთქვამს ადამიანი ფიცით და ეს დაფარული იყო მისგან და მერე გაიგებს, დამნაშავეა იგი ერთ-ერთ მათგანში.
  5. 5
    და თუ დამნაშავეა ერთ-ერთ მათგანში, უნდა აღიაროს, რა შესცოდა.
  6. 6
    და მიუყვანოს უფალს დანაშაულის მსხვერპლი ჩადენილი ცოდვის გამო, დედალი ცხვარი ან თიკანი ცოდვის მსხვერპლად და შესწირავს მღვდელი ჩადენილი ცოდვის გამოსასყიდად.
  7. 7
    და თუ ხელი არ მიუწვდება ცხვარზე, მიიტანოს უფლისთვის მსხვერპლად, თავისი ცოდვის გამოსასყიდად, ორი გვრიტი ან მტრედის ორი ხუნდი; ერთი ცოდვის მსხვერპლად, მეორე - სრულადდასაწველად.
  8. 8
    მიიტანოს ისინი მღვდელთან; და ჯერ ცოდვისთვის შესაწირი შესწიროს მღვდელმა; კისერი გადაუგრიხოს, მაგრამ თავი არ მოაცალოს;
  9. 9
    მიასხუროს სამსხვერპლოს კედელს ცოდვისთვის შესაწირის სისხლი, დანარჩენი სისხლი კი სამსხვერპლოს საძირკველზე დაწრიტოს: ეს ცოდვისთვის შესაწირია.
  10. 10
    მეორე კი წესისამებრ უნდა გაამზადოს სრულადდასაწველად და გამოისყიდის მღვდელი მის ცოდვას, რომლითაც შესცოდა და ეპატიება.
  11. 11
    და თუ ხელი არ მიუწვდება ორ გვრიტზე ან მტრედის ორ ხუნდზე, მიიტანოს შესაწირად, რადგან შესცოდა, გამტკიცული პურის ფქვილის ეფის მეათედი ნაწილი; არ დაასხას მასზე ზეთი და ნუ დაადებს გუნდრუკს, რადგან ეს ცოდვისგან განსაწმედი შესაწირია.
  12. 12
    მიიტანოს იგი მღვდელთან; აიღოს მისგან მღვდელმა სავსე პეშვი, როგორც მოსაგონარი ნაწილი და დააკმიოს სამსხვერპლოზე უფლის საცეცხლო შესაწირად: ეს ცოდვისთვის შესაწირია.
  13. 13
    და გამოისყიდის მღვდელი ცოდვიდან, რითაც შესცოდა და ეპატიება; რაც დარჩება მღვდელს ეკუთვნის, როგორც ძღვენი”.
  14. 14
    ასე ელაპარაკა უფალი მოსეს:
  15. 15
    "თუ ვინმე დააშავებს და უნებლიეთ შესცოდავს უფლისთვის მიძღვნილის წინააღმდეგ, შესწიროს უფალს ფარიდან გამოყვანილი საღი ვერძი დანაშაულის გამოსასყიდად. შენი შეფასებით, ვერცხლის შეკელებით, საწმიდრის შეკელით, დანაშაულისთვის შესაწირად.
  16. 16
    და რომელი სიწმიდის მიმართაც შესცოდა, გადაიხადოს და მეხუთედიც დაუმატოს და მისცეს მღვდელს; და გამოისყიდის მღვდელი მის დანაშაულს ვერძით - გამოსასყიდი შესაწირით, და მიეტევება.
  17. 17
    და თუ ვინმე შესცოდავს და ჩაიდენს რამეს უფლის რომელიმე მცნების წინააღმდეგ, რაც არ უნდა ჩადენილიყო და არ იცოდა, დამნაშავეა იგი და თავის ცოდვას ატარებს.
  18. 18
    მიიტანოს მღვდელთან უნაკლო ვერძი წვრილფეხა საქონლიდან, შენი შეფასებით, დანაშაულის შესაწირად; და გამოისყიდის მღვდელი მის შეცდომას, რითაც შეცდა და არ იცოდა და ეპატიება.
  19. 19
    დანაშაულის შესაწირია ეს უფლის წინაშე, რა დანაშაულიც ჩაიდინა”.
იტვირთება შემდეგი თავი