ფსალმუნები — ახალი გადამუშავებული გამოცემა 2015
იტვირთება წინა თავი
თავი 21
- 1ღმერთო ჩემო! ღმერთო ჩემო! რად მიმატოვე? რატომ ხარ შორს, როცა საშველად შემოგღაღადებ?
- 2ღმერთო ჩემო! მოგიხმობ დღისით - არ მპასუხობ, ღამით - და არა მაქვს მოსვენება.
- 3შენ კი წმიდაო, ისრაელის ხოტბათა შორის მკვიდრობ.
- 4შენ გენდობოდნენ ჩვენი მამები, გენდობოდნენ და იხსენი კიდეც.
- 5შენ შემოგღაღადეს და გადარჩნენ; მოგენდნენ და არ გაწბილებულან.
- 6მე კი მატლი ვარ და არა კაცი, საძრახისი ადამიანთა და საძულველი ერის მიერ.
- 7ყველა, ვინც მხედავს, დამცინის; მქირდავენ და თავს აქნევენ.
- 8უფალს მიენდო და უფალმა იხსნას; მან გადაარჩინოს, რაკი ისურვა იგი.
- 9რადგან შენ გამომიყვანე დედის მუცლიდან და დამამშვიდე მის მკერდზე.
- 10დაბადებიდანვე შენ მოგანდეს ჩემი თავი; დედის მუცლიდანვე ჩემი ღმერთი ხარ შენ.
- 11ნუ განმშორდები, რადგან ახლოა უბედურება, შემწე კი არავინაა.
- 12უამრავი ხარი შემომერტყა გარს, ალყაში მომიქციეს ბაშანის ძლიერმა ხარებმა.
- 13პირი დააღეს ჩემს წინააღმდეგ, მსხვერპლს დადევნებული და მბრდღვინავი ლომივით.
- 14წყალივით დავიღვარე და დაიშალნენ ჩემი ძვლები; ცვილს დაემსგავსა ჩემი გული, დადნა ჩემს შინაგანში.
- 15თიხასავით გამოიფიტა ჩემი ძალა; ენა სასაზე მიმეკრა, ჩამიყვანე სიკვდილის მტვერში.
- 16რადგან გარს შემომეხვივნენ ძაღლები, ბოროტმოქმედთა ხროვა წრედ შემომერტყა, ხელ-ფეხი განმიგმირეს.
- 17მთელი ჩემი ძვლები დაითვლება; ნიშნის მოგებით მიყურებენ.
- 18ჩემს სამოსელს ინაწილებენ და წილს ყრიან ჩემს მოსასხამზე.
- 19შენ კი, უფალო, ნუ დამშორდები; სიმძლავრევ ჩემო, ჩემდა შემწედ გამოეშურე.
- 20იხსენი ჩემი სული მახვილისგან და ძაღლებისგან სიცოცხლე ჩემი.
- 21ლომის ხახისგან მიხსენი და გარეული ხარების რქისგან.
- 22ვუამბობ ჩემს ძმებს შენს სახელზე, კრებულთა შორის შეგასხამ ხოტბას.
- 23უფლის მოშიშნო, აქეთ იგი; ადიდეთ იგი, იაკობის შთამომავალნო და გეშინოდეს მისი, ისრაელის მთელო მოდგმავ.
- 24რადგან არ მოიძულა და არ უგულებელყო მან ჩაგრულის ტანჯვა და არ დაუფარავს სახე მისგან, არამედ უსმინა მას, როცა საშველად მოუხმობდა.
- 25ხოტბას შეგასხამ დიდ კრებულში, შენთა მოშიშთა წინაშე აღგისრულებ აღთქმულს.
- 26შეჭამენ ღარიბები და დანაყრდებიან, ადიდონ უფალი მისმა მაძიებლებმა; უკუნისამდე იცოცხლონ თქვენმა გულებმა.
- 27გაიხსენებენ და დედამიწის ყოველი კიდიდან დაბრუნდებიან უფალთან და თაყვანს გცემს ყველა ერი.
- 28რადგან უფალს ეკუთვნის მეფობა და ის არის მბრძანებელი ერებისა.
- 29შეჭამს და თაყვანს გცემს ქვეყნის ყველა ამაყი; მის წინაშე ქედს მოიხრის ყველა, ვინც მტვრად უნდა იქცეს, ვისაც არ ძალუძს საკუთარი სიცოცხლის გადარჩენა.
- 30შთამომავლობა მოემსახურებიან მას და თაობებს მოუთხრობენ უფლის შესახებ.
- 31მოვლენ და განუცხადებენ მის სიმართლეს ხალხს, ჯერ არ შობილს და მოუთხრობენ იმაზე, რაც უფალმა მოიმოქმედა.
იტვირთება შემდეგი თავი