იობი — ახალი გადამუშავებული გამოცემა 2015
იტვირთება წინა თავი
თავი 12
- 1მიუგო იობმა და თქვა:
- 2"ჭეშმარიტად, ხალხი მხოლოდ თქვენა ხართ და სიბრძნეც თქვენთან ერთად მოკვდება.
- 3მეც თქვენსავით მაქვს გონება და არც მე ვარ თქვენზე ნაკლები ვინ არ იცის ეს ყოველივე?
- 4დასაცინი შევიქენი მეგობრებისთვის, ღმერთს მოვუხმობდი მე და ის პასუხს მცემდა; სამასხროდ შევიქენი მართალი და უბიწო.
- 5ფეხდასასხლეტად გამზადებული კაცი, მოძულებული ჩირაღდანივითაა უდარდელი კაცის ფიქრებში;
- 6აყვავებულია მოძალადეთა კარვები, უშიშრად არიან ღმერთის განმარისხებელნი, თითქოს თავისი ხელით ატარებენო ღმერთს.
- 7აბა, ჰკითხე მხეცებს და გასწავლიან, ცის ფრინველთ და გეტყვიან.
- 8ან მიწას დაელაპარაკე და ის გასწავლის, ყველაფერს გეტყვიან ზღვის თევზები.
- 9ვინ არ იცის მათ შორის, რომ ეს ყოველივე ღვთის ხელმა შეჰქმნა?
- 10მის ხელთაა ყოველი სულდგმულის სიცოცხლე და ყოველი ძეხორციელის სუნთქვა.
- 11განა ყური არ განარჩევს სიტყვებს და სასა - საჭმლის გემოს?
- 12ასაკი - სიბრძნეა, და ხანგრძლივი სიცოცხლე - გონიერება.
- 13ღმერთთანაა სიბრძნე და ძალა, მას ეკუთვნის რჩევა და გაგება.
- 14აჰა, დაანგრევს და ვეღარ აშენდება, კაცს დაატუსაღებს და ვეღარ გამოიხსნება.
- 15აჰა, შეაჩერებს წყლებს და დაშრებიან, გამოუშვებს მათ და გათელავენ მიწას.
- 16მასთანაა ძალა და სრული სიბრძნე, ცდუნებულიც მისია და მაცდუნებელიც.
- 17შიშველი ფეხით დაატარებს მრჩევლებს და მსაჯულებს აბრიყვებს.
- 18მეფეებს ბორკილებს ხსნის და სარტყელს არტყამს წელზე;
- 19მღვდლებს შიშველი ფეხით დაატარებს და ძლიერებს ამხობს;
- 20თავდაჯერებულთ მეტყველებას ართმევს და უხუცესებს - გაგების უნარს.
- 21დიდებულებზე დამცირებას გადმოღვრის და მძლავრთა სარტყელს ასუსტებს;
- 22წყვდიადიდან ამჟღავნებს საიდუმლოებებს და ნათელს ჰფენს უკუნეთის სიღრმეებს;
- 23გაამრავლებს ერებს და ანადგურებს, განავრცობს ერებს და წარუძღვება მათ.
- 24გონებას ურევს დედამიწის ხალხთა მთავრებს და უდაბნოში ახეტიალებს უგზოუკვლოდ.
- 25უსინათლოდ დადიან ბნელში და მთვრალებივით დაბორიალებენ!
იტვირთება შემდეგი თავი