ფსალმუნები — ახალი გადამუშავებული გამოცემა 2015
იტვირთება წინა თავი
თავი 17
- 1შეგიყვარებ, უფალო, სიმტკიცევ ჩემო.
- 2უფალია ჩემი კლდე, სიმაგრე და მხსნელი ჩემი. ღმერთო ჩემო, კლდე ხარ ჩემი, ფარი, ხსნის რქა და სიმაგრე ხარ ჩემი.
- 3მოვუხმობ უფალს, დიდად საქებარს და დამიხსნის ჩემი მტრებისგან.
- 4გარს შემომრტყმია სიკვდილის საკვრელნი და უღმერთობის ნაკადებმა შემაძრწუნეს.
- 5ჯოჯოხეთის საკვრელნი გარს მაკრავს და წინ სიკვდილის მახეები გადამეღობა.
- 6გასაჭირში ვუხმობდი უფალს და შევღაღადებდი ჩემს ღმერთს. ისმინა ჩემი ხმა თავის ტაძარში და მის ყურს მისწვდა ჩემი ღაღადი.
- 7შეძრა და შეარყია დედამიწა, თრთოდნენ მთათა საძირკვლები; შეირყნენ, რადგან განრისხდა იგი.
- 8კვამლი გამოვიდა მისი ნესტოებიდან, მომსვრელი ცეცხლი - მისი პირიდან, ნაკვერჩხლები აღმოენთნენ მისგან.
- 9მოდრიკა ცანი და ჩამოვიდა. შავი ღრუბელი იყო მის ფეხქვეშ.
- 10ქერუბებზე ამხედრდა და გამოფრინდა. ქარის ფრთებით გამოეშურა.
- 11წყვდიადი თავის საფარად აქცია, ქუფრ მძიმე ღრუბლებში გაეხვია.
- 12მისი პირის ბრწყინვალებამ გაფანტა ღრუბლები, სეტყვა და ნაკვერჩხლები.
- 13ზეცაში დაიგრგვინა უფალმა და თავისი ხმა გამოსცა უზენაესმა სეტყვით და ნაკვერჩხლებით.
- 14გაუშვა ისრები და მიმოფანტა, განაბნია ელვა მრავალი.
- 15წყლების ნაკადები გამოჩნდნენ და სამყაროს საძირკვლები გაშიშვლდნენ შენს მრისხანე დაძახილზე და შენი ნესტოების მონაბერის ქროლვაზე უფალო.
- 16გამომიწოდა სიმაღლიდან ხელი და ამომიყვანა; მრავალი წყლებისგან გამომიხსნა.
- 17ძლიერი მტრისგან დამიხსნა, ჩემთა მოძულეთაგან, ჩემზე ძლიერნი რომ იყვნენ.
- 18ჩემი გაჭირვების ჟამს გამოვიდნენ ჩემს წინააღმდეგ და უფალი იყო ჩემი საყრდენი.
- 19გაშლილ სივრცეზე გამომიყვანა, მიშველა, რადგან სასურველი ვიყავი მისთვის.
- 20ჩემი სიმართლისამებრ მომაგო უფალმა, ჩემთა ხელთა სიწმიდის კვალობაზე დამაჯილდოვა.
- 21რადგან უფლის გზებს ვიცავდი და არ განვდგომილვარ ჩემს ღმერთს;
- 22ვინაიდან თვალწინ მქონდა ყველა მისი მცნება და მისი წესებიდან არ გადამიხვევია.
- 23უბიწო ვიყავი მის წინაშე და თავს ვიცავდი შეცოდებისგან.
- 24და მომიზღო უფალმა ჩემი სიმართლით, ხელთა ჩემთა სიწმიდის კვალობაზე, მის თვალთა წინაშე.
- 25ერთგულს ერთგულად ექცევი, უბიწოს - უბიწოებით.
- 26წმიდას მისი სიწმიდისამებრ ექცევი და უკუღმართს - მისი უკუღმართობისამებრ.
- 27რადგან ჩაგრულ ხალხს იხსნი და მედიდურ თვალებს ამდაბლებ.
- 28ამიტომ ანთებს ჩემს ლამპარს უფალი; ჩემი ღმერთი სინათლედ მიქცევს სიბნელეს.
- 29შენით დავამარცხებ ლაშქარს და ჩემი ღმერთის შეწევნით გადავევლები გალავანს.
- 30უმწიკვლოა ღმერთის გზა, ხალასია სიტყვა უფლისა; ფარია იგი ყველასთვის, ვინც მას შეეფარება.
- 31რადგან ვინ არის ღმერთი, გარდა უფლისა? ანდა ვინ არის კლდე, გარდა ჩვენი ღმერთისა?
- 32ღმერთი მმოსავს ძალით და მისწორებს გზას.
- 33ჩემს ფეხებს ირმისას ამსგავსებს და ჩემს სიმაღლეებზე მაყენებს.
- 34ბრძოლას ასწავლის ჩემს ხელებს და რვალის მშვილდს ადრეკინებს ჩემს მკლავებს.
- 35შენ მომეცი ფარი შენი ხსნისა და შენი მარჯვენით შემეწიე! შენი წყალობა განმადიდებს!
- 36შენ გამიფართოვე ნაბიჯები და ფეხები ჩემი აღარ წაბორძიკებულან.
- 37დავედევნე ჩემს მტრებს, დავეწიე და არ დავბრუნდი, ვიდრე არ მოვსპე.
- 38გავაცამტვერე და ვეღარ შეძლეს აღდგომა, ჩემს ფეხებთან დაეცნენ.
- 39შენ შემმოსე ძალით საომრად, ჩემს ქვეშ მოდრიკე ჩემი მოწინააღმდეგენი.
- 40შენ აქცევინე ზურგი ჩემს მტრებს, რათა მომესპო ჩემი მოძულენი.
- 41მოსთქვამდნენ და არავინ იყო მხსნელი, უფალს შესთხოვდნენ - და არ უპასუხა.
- 42გავაცამტვერე, როგორც ქარმა მტვერი, ტალახივით გავთელე ქუჩებში.
- 43შენ მიხსენი ხალხის დავისგან, ერთა უფროსად დამაყენე, ხალხი, რომელსაც არ ვიცნობდი, მემსახურება.
- 44მოისმენენ თუ არა ჩემს ხმას - მემორჩილებიან, უცხოტომელნი მემსახურებიან.
- 45უცხოელები შეშინდებიან და აკანკალებულნი გამოვლენ თავიანთი სიმაგრეებიდან.
- 46ცოცხალია უფალი! დიდებულია სიმაგრე ჩემი! ამაღლდეს - ჩემი ხსნის ღმერთი.
- 47ღმერთია ჩემთვის შურისმაძიებელი და ის მიმორჩილებს ერებს.
- 48ის მიხსნის მტრებისგან! შენ ამამაღლე მათზე, ვინც აღსდგა ჩემს წინააღმდეგ და მიხსენი მრისხანე კაცთაგან.
- 49ამიტომ გადიდებ ხალხთა შორის, უფალო და ქებით ვუმღერ შენს სახელს.
- 50დიად ხსნას უვლენს თავის მეფეს და უჩვენებს წყალობას თავის ცხებულს - დავითს და მის მოდგმას უკუნითი უკუნისამდე.
იტვირთება შემდეგი თავი