ფსალმუნები — ახალი გადამუშავებული გამოცემა 2015
იტვირთება წინა თავი
თავი 35
- 1ცოდვა ელაპარაკება უღმერთოს თავისივე გულის სიღრმეში: არ არის ღვთის შიში მის თვალთა წინაშე.
- 2პირფერობით იტყუებს თავს, თითქოს ეძებს თავის დანაშაულს, რომ შეიძულოს ის.
- 3ბოროტება და სიყალბეა მისი ბაგეების სიტყვები, მიტოვებული აქვს სიბრძნე და სიკეთის ქმნა.
- 4უსამართლობას იზრახავს თავის სარეცელზე, უკეთურ გზას ადგას, ბოროტებაზე უარს არ ამბობს.
- 5უფალო, ზეცამდეა შენი წყალობა, ცას სწვდება შენი ერთგულება.
- 6სიმართლე შენი - ვითარცა მთები ღმერთისა, სამართალი შენი - ღრმა უფსკრულივით. ადამიანსა და პირუტყვს შენ იცავ უფალო.
- 7რაოდენ ძვირფასია შენი წყალობა, ღმერთო, კაცთა შვილები შენს ფრთებქვეშ აფარებენ თავს.
- 8დაპურდებიან შენი სახლის სიუხვით, შენს სიტკბოთა ნაკადებიდან შეასმევ მათ.
- 9რადგან შენ გაქვს სიცოცხლის წყარო, შენი შუქით ვხედავთ სინათლეს.
- 10სიკეთე გადმოღვარე მათზე, ვინც შენ გიცნობს და სიმართლე - გულით მართლებზე.
- 11ნუ მოაღწევს ამპარტავანთა ფეხი ჩემამდე და ნურც ბოროტთა ხელი განმდევნის მე.
- 12იქ დაეცნენ მოქმედნი უსამართლობისა, დაენარცხნენ და აღარ ძალუძთ წამოდგომა.
იტვირთება შემდეგი თავი