ფსალმუნები — ახალი გადამუშავებული გამოცემა 2015
იტვირთება წინა თავი
თავი 41
- 1როგორც ირემი მიილტვის წყლის ნაკადებისკენ, ისე მიილტვის ჩემი სული შენკენ ღმერთო!
- 2ღმერთი, ცოცხალი ღმერთი სწყურია ჩემს სულს, როდის მოვალ და ვიხილავ სახეს ღმერთისას.
- 3ჩემი ცრემლები მქონდა პურად, დღისით და ღამით, როს მეუბნებოდნენ გამუდმებით - სად არის შენი ღმერთი?
- 4გული მეღვრება, როცა მახსენდება, როგორ მივყვებოდი ხალხის გუნდს, მივუძღვოდი მათ უფლის სახლამდე, მოზეიმე გუნდის მხიარულებისა და მადლიერების ხმით.
- 5რას დაღვრემილხარ, თავო ჩემო, და რად დამკვნესი? ღმერთს მიენდე, რადგან კვლავაც ვადიდებ მას, ჩემს მხსნელსა და ჩემს ღმერთს.
- 6დაღვრემილია ჩემი სული; ამიტომ გიხსენებ იორდანეს მიწიდან და ხერმონის მწვერვალებიდან, მიცყარის მთიდან.
- 7უფსკრული უფსკრულს გასძახის შენი ჩანჩქერების ხმით; ყველა შენმა ტალღამ და ზვირთმა ჩემზე გადაიარა.
- 8დღისით მოავლენს უფალი თავის წყალობას, ღამით კი მე ვუმღერ _ ვილოცებ ჩემი სიცოცხლის ღმერთთან.
- 9ვეტყვი ღმერთს, ჩემს კლდეს - რად დამივიწყე? რატომ დავდივარ მგლოვიარე, მტრისგან შეჭირვებული?
- 10თითქოს ძვლებს მიმტვრევდნენო, როცა მლანძღავდნენ ჩემი მტრები და მეუბნებოდნენ მთელ დღეს: სად არისო შენი ღმერთი?
- 11რას დაღვრემილხარ, თავო ჩემო, და რას დამკვნესი? ღმერთს მიენდე, რადგან კვლავაც ვადიდებ მას, ჩემს მხსნელსა და ჩემს ღმერთს.
იტვირთება შემდეგი თავი