მათეს სახარება — ახალი აღთქმა, სტოკჰოლმი 1985

თავი 13

1. 1
   დიდძალი ხალხი მოგროვდა მასთან. ისე, რომ იგი შევიდა და ჩაჯდა ნავში, ხოლო მთელი ხალხი ნაპირზე იდგა.
2. 2
   ბევრს ასწავლიდა მათ იგავებით და ეუბნებოდა: აი, გამოვიდა მთესველი დასათესად.
3. 3
   თესვისას ზოგი გზასთან დავარდა, მოვიდნენ ფრინველები და აკენკეს ის.
4. 4
   ზოგი კლდოვანზე დავარდა, სადაც მიწა ბევრი არ იყო; და მალე აღმოცენდა, ვინაიდან მიწის სიღრმე არ ჰქონდა.
5. 5
   ხოლო როცა მზე ამოვიდა, დაჭკნა და რაკი ფესვი არ ჰქონდა, გახმა.
6. 6
   ზოგი ეკლებში ჩავარდა, გაიზარდნენ ეკლები და მოაშთეს ისინი.
7. 7
   ზოგი კი კარგ მიწაზე დავარდა და ნაყოფი გამოიღო: ზოგმა ასი, ზოგმა სამოცი და ზოგმა ოცდაათი.
8. 8
   ვისაც ყურნი აქვს, ისმინოს!
9. 9
   მიუახლოვდნენ მოწაფეები და უთხრეს მას: რატომ ელაპარაკები მათ იგავებით?
10. 10
    მან პასუხად უთხრა მათ: იმიტომ, რომ თქვენ მოცემული გაქვთ იცოდეთ ცათა სასუფევლის საიდუმლოებანი, მათ კი არა აქვთ ეს მიცემული.
11. 11
    ვინაიდან, ვისაც აქვს, მას მიეცემა და ექნება უხვად, და ვისაც არა აქვს - ისიც წაერთმევა, რაც აქვს.
12. 12
    იგავებით იმიტომ ველაპარაკები მათ, რომ ისინი უყურებენ და ვერ ხედავენ, უსმენენ და არ ესმით და არ გაეგებათ.
13. 13
    და სრულდება მათზე ესაიას წინასწარმეტყველება, რომელიც ამბობს: სმენით მოისმენთ და ვერ გაიგებთ, თვალით უყურებთ და ვერ დაინახავთ.
14. 14
    ვინაიდან გაუქვავდა ამ ხალხს გული, ყურით მძიმედ ესმით და დახუჭეს თავიანთი თვალები, რომ არ დაინახონ თვალით, და არ მოისმინონ ყურით, და არ გაიგონ გულით და არ მოიქცნენ, რომ განვკურნო ისინი.
15. 15
    ხოლო ნეტარ არიან თქვენი თვალები, რომ ხედავენ და თქვენი ყურები, რომ ისმენენ;
16. 16
    ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, რომ მრავალ წინასწარმეტყველსა და წმიდანს სურდა ენახა, ის, რასაც თქვენ ხედავთ, მაგრამ ვერ იხილეს, და ესმინათ, რასაც თქვენ ისმენთ, და ვერ მოისმინეს.
17. 17
    ხოლო თქვენ მოისმინეთ მთესველის იგავი.
18. 18
    ყოველს, ვისაც ესმის სიტყვა სასუფევლის შესახებ და გონებით არ ჩასწვდება, მიუხდება ბოროტი და მოსტაცებს მის გულში დათესილს: აი, რას ნიშნავს გზასთან დათესილი.
19. 19
    ხოლო კლდოვან ადგილებზე დათესილი ეს არის, ვინც სიტყვას მოისმენს და მაშინვე სიხარულით მიიღებს მას;
20. 20
    მაგრამ ფესვები არ გააჩნია თავისში და ხანმოკლე არის. რაჟამს დგება ჭირი ანდა დევნა სიტყვის გამო, მაშინვე ცდუნდება.
21. 21
    ხოლო ეკლებში დათესილი ეს არის, ვინც სიტყვას ისმენს, მაგრამ წუთისოფლის საზრუნავი და სიმდიდრის საცთური აშთობენ სიტყვას და იგი უნაყოფო შეიქნება.
22. 22
    ხოლო კეთილ მიწაზე დათესილი ეს არის, ვინც მოისმენს სიტყვას და გონებით ჩასწვდება, და სწორედ ის არის ნაყოფიერი; ისე, რომ ზოგი ასს გამოიღებს, ზოგი სამოცს და ზოგი ოცდაათს.
23. 23
    მათ სხვა იგავი შესთავაზა მან და უთხრა: სასუფეველი ცათა ჰგავს ადამიანს, რომელიც კარგ თესლს თესავს თავის მინდორში;
24. 24
    როცა ხალხს ეძინათ, მოვიდა მისი მტერი, ხორბალთან ღვარძლი ჩათესა და წავიდა;
25. 25
    ხოლო როცა ჯეჯილი ამოვიდა და ნაყოფი გამოიღო, ღვარძლმაც მაშინ იჩინა თავი.
26. 26
    მივიდნენ მონები და უთხრეს სახლის პატრონს: ბატონო! განა შენ კარგი თესლი არ დათესე შენს მინდორში? საიდანღა აქვს ღვარძლი?
27. 27
    მან კი უთხრა მათ: მტერმა კაცმა გააკეთა ეს. ხოლო მონებმა უთხრეს მას: გინდა წავიდეთ და გამოვარჩიოთ ისინი?
28. 28
    მაგრამ მან უთხრა: არა, რომ ღვარძლის გამორჩევისას მასთან ერთად ხორბალიც არ ამოგლიჯოთ.
29. 29
    გაუშვით, ერთად იზარდონ ორივე მკის დრომდე. მკის დროს კი ვეტყვი მომკალებს: უწინ ღვარძლი მოაგროვეთ და ძნებად შეჰკარით, რომ დაწვათ ისინი; ხორბალი კი ჩემს ბეღელში შეაგროვეთ.
30. 30
    სხვა იგავი შესთავაზა მან და უთხრა მათ: სასუფეველი ცათა წააგავს მდოგვის მარცვალს, რომელიც აიღო კაცმა და დათესა თავის მინდორში;
31. 31
    რომელიც ყოველნარ თესლზე მცირეა, მაგრამ როდესაც იზრდება, ყოველ მწვანილეულზე დიდია და ხე ხდება, ისე რომ მოფრინდებიან ცის ფრინველები და მის ტოტებში შეაფარებენ თავს.
32. 32
    მერე სხვა იგავი უთხრა მათ: სასუფეველი ცათა წააგავს საფუარს, რომელიც დედაკაცმა აიღო და დამალა სამ საწყაო ფქვილში, ვიდრე მთლიანად გაფუვდებოდა.
33. 33
    ყოველივე ამას იგავებით ელაპარაკებოდა იესო ხალხს და იგავის გარეშე არაფერს ელაპარაკებოდა მათ.
34. 34
    რათა აღსრულდეს წინასწარმეტყველის მიერ ნათქვამი, რომელიც ამბობს: იგავებით გავხსნი ჩემს პირს; წარმოვთქვამ, რაც დასაბამიდან დაფარულია.
35. 35
    მაშინ გაუშვა იესომ ის ხალხი და სახლში შევიდა. მიუახლოვდნენ მას მოწაფეები და უთხრეს: აგვიხსენი ჩვენ მინდვრის ღვარძლის იგავი.
36. 36
    მან კი პასუხად მიუგო: კეთილი თესლის მთესველი არის ძე კაცისა.
37. 37
    მინდორი კი არის მსოფლიო; კეთილი თესლი - ეს სასუფევლის ძენი არიან, ხოლო ღვარძლი - ბოროტის ძენი.
38. 38
    ხოლო მტერი, რომელმაც ის დათესა, არის ეშმაკი; მკა კი არის წუთისოფლის აღსასრული, ხოლო მომკალნი ანგელოზები არიან.
39. 39
    ამიტომ, როგორც ღვარძლებს აგროვებენ და ცეცხლში წვავენ, ასევე იქნება წუთისოფლის დასასრულს.
40. 40
    ვინაიდან გამოგზავნის ძე კაცისა თავის ანგელოზებს და მოაგროვებენ მისი სამეფოდან ყოველ მაცდურობას და უსჯულოების მოქმედს.
41. 41
    და ჩაყრიან მათ ცეცხლის ქურაში; იქნება იქ ტირილი და კბილთა ღრჭენა.
42. 42
    მაშინ მართალნი გაბრწყინდებიან, როგორც მზე, თავიანთი მამის სასუფეველში. ვისაც ყურები აქვს, ისმინოს!
43. 43
    სასუფეველი ცათა წააგავს საუნჯეს, მინდორში დაფარულს, რომელსაც იპოვის კაცი და დამალავს, მისი სიხარულით მიდის და ყიდის ყოველივეს, რაც გააჩნია, და ყიდულობს იმ მინდორს.
44. 44
    კიდევ: სასუფეველი ცათა წააგავს ვაჭარს, რომელიც ლამაზ მარგალიტებს ეძებს.
45. 45
    და როდესაც იპოვა ერთი ძვირფასი მარგალიტი, იგი წავიდა, გაყიდა, რაც გააჩნდა, და იყიდა იგი.
46. 46
    კიდევ: სასუფეველი ცათა წააგავს ბადეს, რომელიც ზღვაში იყო გადაგდებული და ყოველი ჯიშის თევზი შეაგროვა.
47. 47
    რომელიც, როცა გაივსო, გამოიტანეს ნაპირზე, დასხსნენ, კარგები ჭურჭლებში მოაგროვეს, ხოლო ცუდები გარეთ გადაყარეს.
48. 48
    ასევე იქნება წუთისოფლის აღსასრულის დროს: გამოვლენ ანგელოზები და გამოაცალკევებენ ბოროტებს მართლებისაგან.
49. 49
    და ჩაყრიან მათ ცეცხლის ქურაში: იქნება იქ ტირილი და კბილთა ღრჭენა.
50. 50
    თუ გაიგეთ ყოველივე ეს? დიახ, უთხრეს მას.
51. 51
    მან კი უთხრა მათ: ამიტომ ყოველი მწიგნობარი, რომელიც ცათა სასუფევლის მოწაფე გახდა, წააგავს ადამიანს, სახლის პატრონს, რომელსაც თავისი საუნჯიდან გამოაქვს ძველი და ახალი.
52. 52
    და იყო: დაასრულა იესომ ეს იგავები, წავიდა იქიდან.
53. 53
    მივიდა თავის სამშობლოში და ასწავლიდა მათ თავიანთ სინაგოგაში, ისე რომ მათ უკვირდათ და ამბობდნენ: საიდან აქვს მას ეს სიბრძნე და ძალთაქმედებანი?
54. 54
    ეს ხუროს ძე არ არის? დედამისს მარიამი არა ჰქვია, მის ძმებს კი იაკობი და იოსე, სიმონი და იუდა?
55. 55
    ხოლო მისი დები განა ყველანი ჩვენს შორის არ არიან? საიდან აქვს ამას ყოველივე ეს?
56. 56
    და შებრკოლდნენ მის გამო. იესომ კი უთხრა მათ: წინასწარმეტყველი არსად არ არის უპატივცემულო, გარდა თავის მშობლიურ ქალაქსა და თავის სახლში.
57. 57
    და არ მოუხდენია იქ ბევრი ძალთაქმედებანი მათი ურწმუნოების გამო.
58. 58
    იმ დროს მოესმა მეოთხედმთავარს - ჰეროდეს იესოს ამბავი.