მათეს სახარება — ახალი აღთქმა, სტოკჰოლმი 1985
იტვირთება წინა თავი
თავი 20
- 1მუშებს დღეში თითო დინარად მოურიგდა და გაგზავნა თავის ვენახში.
- 2გამოვიდა დაახლოებით მესამე საათს და დაინახა სხვები, ბაზარში უქმად მდგომარენი.
- 3და უთხრა მათ: წადით თქვენც ჩემს ვენახში და რაც სამართლიანი იქნება, მოგცემთ, და ისინი წავიდნენ.
- 4კიდევ გამოვიდა მეექვსე და მეცხრე საათს, და ასევე გააკეთა.
- 5გამოვიდა მეთერთმეტე საათს, ნახა სხვები მდგომარენი და უთხრა მათ: რატომ დგახართ აქ მთელ დღეს უქმად?
- 6ხოლო მათ უთხრეს მას: რადგან არავინ დაგვიქირავა ჩვენ. უთხრა მათ: წადით თქვენც ვენახში და რაც სამართლიანი იქნება მოგცემთ.
- 7რომ მოსაღამოვდა, ვენახის პატრონმა უთხრა თავის მნეს: დაუძახა მუშებს და გადაუხადე ქირა, უკანასკნელიდან დაწყებული პირველამდე.
- 8მოვიდნენ ისინი მეთერთმეტე საათიდან და მიიღეს თითო დინარი.
- 9პირველად მოსულები კი ფიქრობდნენ, რომ მეტს მიიღებდნენ; მაგრამ იმათაც თითო დინარი მიიღეს.
- 10და როცა მიიღეს, ბუზღუნი დაიწყეს სახლის პატრონის მიმართ.
- 11და ამბობდნენ: ამ უკანასკნელბმა მხოლოდ ერთი საათი იმუშავეს და შენ ისინი გაათანაბრე ჩვენთან, ვინც ვიტვირთეთ დღის სიმძიმე და სიცხე.
- 12მან კი ერთ მათგანს მიუგო პასუხად: მეგობარო, მე არ გაწყენინებ შენ; განა დინარად არ მომირიგდი?
- 13აიღე შენი და წადი; მე კი მინდა ამ უკანასკნელსაც იგივე მივცე, რაც შენ.
- 14განა არ მაქვს უფლება, იმით, რაც ჩემია, რაც მინდა, ის გავაკეთო? თუ შენს თვალს შურს, რომ მე კეთილი ვარ?
- 15ასე იქნებიან უკანასკნელნი პირველნი და პირველნი - უკანასკნელნი, ვინაიდან მოწოდებული ბევრია, რჩეული კი ცოტა.
- 16იერუსალიმს რომ ადიოდა, იესომ თან წაიყვანა თორმეტი განცალკევებით და უთხრა მათ გზაში:
- 17აი, ჩვენ ავდივართ იერუსალიმს, და ძე კაცისა გადაეცემა მღვდელმთავრებსა და მწიგნობართ, და მსჯავრს დაადებენ მას სასიკვდილოდ.
- 18და გადასცემენ მას წარმართებს, რომ შებღალონ, გაროზგონ და ჯვარს აცვან. და მესამე დღეს აღდგება.
- 19მაშინ მიუახლოვდა მას ზებედეს ძეთა დედა თავის ვაჟებთან ერთად, თაყვანისცემით და რაღაცის თხოვნით მიმართავდა მას.
- 20და მან უთხრა მას: რა გნებავს? იგი ეუბნება მას: თქვი, რომ ეს ორი ჩემი ძე დაჯდეს ერთი მარჯვნივ და მეორე შენს მარცხნივ შენს სასუფეველში.
- 21მიუგო იესომ პასუხად: არ იცით, რას ითხოვთ. შეგიძლიათ იმ სასმისის შესმა, რომელსაც მე შევსვამ? ხოლო მათ უთხრეს: შეგვიძლია.
- 22უთხრა მათ: ჩემს სასმისს შესვამთ, მაგრამ მიცემა ჩემს მარჯვნივ და მარცხნივ დაჯდომისა ჩემგან არ არის, არამედ ვისთვისაც გამზადებულია ჩემი მამის მიერ.
- 23ეს რომ ესმა ათს, გაბრაზდნენ ორ ძმაზე.
- 24იესომ კი მოიხმო ისინი და უთხრა: თქვენ იცით, რომ წარმართთა მთავარნი ბატონობენ მათზე და დიდებულნი ძალაუფლებას იყენებენ მათზე.
- 25მაგრამ თქვენს შორის არა ასე, არამედ, რომელსაც თქვენს შორის სურს დიდი იყოს, ის იყოს თქვენი მსახური.
- 26და რომელსაც თქვენს შორის სურს პირველი იყოს, ის იყოს თქვენი მონა.
- 27ისევე, როგორც ძე კაცისა არ მოსულა იმისათვის, რომ მას ემსახურონ, არამედ თვითონ მოემსახუროს და მისცეს თავისი სული მრავალთა გამოსასყიდად.
- 28და როცა ისინი იერიხოდან გამოდიოდნენ, დიდძალი ხალხი მოსდევდა მას.
- 29და აი, ორი ბრმა, რომლებიც გზის პირას ისხდნენ, როგორც კი გაიგონეს, იესო აქეთ მოდისო, აყვირდნენ: და ამბობდნენ: შეგვიწყალე ჩვენ, უფალო, დავითის ძეო!
- 30ხალხი კი უწყრებოდა მათ დადუმებულიყვნენ. ხოლო ისინი უფრო მეტად აყვირდნენ, და ამბობდნენ: შეგვიწყალე, უფალო, დავითის ძეო!
- 31იესო შეჩერდა, დაუძახა მათ და უთხრა: რა გნებავთ, რომ გაგიკეთოთ?
- 32უთხრეს მას: უფალო, თვალები რომ აგვეხილოს.
- 33შეებრალა იესოს ისინი და შეეხო მათ თვალებს. მყისვე აეხილათ და გაჰყვნენ მას.
- 34როცა იერუსალიმს მიუახლოვდნენ და ბეთბაგეში მივიდნენ ზეთისხილის მთასთან, მაშინ იესომ გაგზავნა ორი მოწაფე.
იტვირთება შემდეგი თავი