მათეს სახარება — ახალი აღთქმა, სტოკჰოლმი 1985

იტვირთება წინა თავი

თავი 21

  1. 1
    უთხრა მათ: წადით სოფელში, რომელიც თქვენს პირდაპირ არის; მაშინვე იპოვით დაბმულ ვირს ჩოჩორთან ერთად; ახსენით და მომგვარეთ მე.
  2. 2
    და თუ ვინმე რამეს გეტყვით, უთხარით: უფალს სჭირდება; და მაშინვე გამოგზავნის მათ.
  3. 3
    ყოველივე ეს მოხდა, რათა აღსრულდეს წინასწარმეტყველის მიერ ნათქვამი, რომელიც ამბობს:
  4. 4
    უთხარით სიონის ასულს: აი, მეფე შენი მოდის შენთან მშვიდი, ზის ვირსა და ჩოჩორზე, კარაულის ნაშობზე.
  5. 5
    მოწაფეები წავიდნენ და ისე მოიქცნენ, როგორც იესომ უბრძანა.
  6. 6
    მოჰგვარეს ვირი და ჩოჩორი, დააწყვეს ზედ თავიანთი სამოსელნი და დაჯდა მათზე.
  7. 7
    ხოლო დიდძალი ხალხი თავის სამოსელს უფენდა გზაზე, სხვები კი ხეებიდან ტოტებს ჭრიდნენ და გზაზე უფენდნენ.
  8. 8
    და ხალხი, მის წინ მიმავალი და უკან მიმდევარნი, შესძახოდა: ოსანა დავითის ძეს! კურთხეულ არს უფლის სახელით მომავალი! ოსანა, სიმაღლეთა შინა!
  9. 9
    და როცა ის შევიდა იერუსალიმს, მთელი ქალაქი შეიძრა და ამბობდნენ: ვინ არის ეს?
  10. 10
    ხალხი კი ამბობდა: ეს არის იესო, წინასწარმეტყველი გალილეის ნაზარეთიდან.
  11. 11
    შევიდა იესო ტაძარში და განდევნა ყველა, გამყიდველი და მყიდველი ტაძარში, მოაყირავა ფულის გადამცვლელთა მაგიდები და მტრედების გამყიდველთა სკამები.
  12. 12
    და უთხრა მათ: დაწერილია: ჩემი სახლი სამლოცველო სახლად იწოდება. თქვენ კი ავაზაკთა გამოქვაბულად აქციეთ იგი.
  13. 13
    და მოვიდნენ მასთან ტაძარში ბრმები და კოჭლები, და მან განკურნა ისინი.
  14. 14
    როცა მღვდელმთავრებმა და მწიგნობრებმა დაინახეს სასწაულნი, რომელნიც მან მოახდინა, და ბავშვები, რომლებიც ტაძარში იძახდნენ და ამბობდნენ: ოსანა დავითის ძეს, - უხალისოდ გახდნენ.
  15. 15
    და უთხრეს მას: თუ გესმის, რას ამბობენ ესენი? იესომ კი უთხრა მათ: ჰო! ნუთუ არასოდეს წაგიკითხავთ: ყრმებისა და ძუძუმწოვრების პირით დაიმკვიდრე დიდება?
  16. 16
    დატოვა ისინი, გავიდა ქალაქიდან ბეთანიაში და ღამე იქ გაათია.
  17. 17
    განთიადისას, ქალაქში რომ ბრუნდებოდა, მოშივდა.
  18. 18
    დაინახა ერთი ლეღვი გზაზე, მიუახლოვდა მას და ვერაფერი იპოვა ზედ, გარდა ფოთლებისა, და ეუბნება მას: ნუღარ გექნეს შენ ნაყოფი უკუნისამდე. და უცბად გახმა ლეღვი.
  19. 19
    დაინახეს ეს მოწაფეებმა, გაუკვირდათ და ამბობდნენ: რა უცბად გახმა ეს ლეღვი!
  20. 20
    მიუგო იესომ მათ პასუხად: ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: თუ რწმენა გექნებათ და არ დაეჭვდებით, მარტო ამას კი არ გააკეთებთ, რაც ამ ლეღვს შეემთხვა, არამედ ამ მთასაც რომ უთხრათ, აიწიე და ზღვაში ჩავარდიო, - ასე იქნება.
  21. 21
    და ყველაფერს, რასაც ლოცვაში ითხოვთ რწმენით, მიიღებთ.
  22. 22
    როცა ტაძარში მივიდა და ასწავლიდა, მიუახლოვდნენ მას მღვდელმთავრები და ხალხის უხუცესნი და უთხრეს მას: რომელი ძალაუფლებით აკეთებ ამას და ვინ მოგცა შენ ეს ძალაუფლება?
  23. 23
    მიუგო იესომ მათ პასუხად: მეც გკითხავთ თქვენ ერთ სიტყვას; თუ იმის შესახებ მეტყვით, მაშინ მეც გეტყვით თქვენ, რომელი ძალაუფლებით ვაკეთებ ამას.
  24. 24
    საიდან იყო იოანეს ნათლისცემა: ზეცით თუ კაცთაგან? ხოლო ისინი ერთმანეთს შორის მსჯელობდნენ: თუ ვიტყვით: ზეცით, გვეტყვის, მაშ, რატომ არ იწამეთ მისი?
  25. 25
    და თუ ვიტყვით, კაცთაგან; ხალხისა გვეშინია; ვინაიდან ყველა წინასწარმეტყველად თვლის იოანეს.
  26. 26
    და მიუგეს იესოს პასუხად: არ ვიცით. მანაც უთხრა მათ: არც მე გეტყვით თქვენ, რომელი ძალაუფლებით ვაკეთებ ამას.
  27. 27
    მაშ, რა გგონიათ თქვენ? ერთ კაცს ორი შვილი ჰყავდა; მივიდა პირველთან და უთხრა: შვილო, წადი დღეს და იმუშავე ვენახში.
  28. 28
    მან კი უპასუხა: არ მინდა. ბოლოს კი ინანა და წავიდა.
  29. 29
    მივიდა მეორესთან და იგივე უთხრა, მან კი პასუხად უთხრა: წავალ ბატონო. და არ წავიდა.
  30. 30
    ამ ორთაგან რომელმა შეასრულა თავისი მამის ნება? უთხრეს მას: პირველმა. უთხრა მათ იესომ: ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, რომ მებაჟეები და მეძავნი თქვენზე წინ მიდიან ღმერთის სასუფეველში.
  31. 31
    ვინაიდან მოვიდა თქვენთან იოანე სიმართლის გზით და არ ირწმუნეთ იგი, ხოლო მებაჟეებმა და მეძავებმა ირწმუნეს იგი, თქვენ კი იხილეთ ეს და არ მოინანიეთ შემდეგ, რომ გერწმუნათ იგი.
  32. 32
    მოისმინეთ სხვა იგავი: იყო ვინმე სახლის პატრონი, რომელმაც გააშენა ვენახი, ღობე შემოავლო, შიგნით საწნახელი ამოკვეთა და ააშენა კოშკი; იგი მევენახეებს მისცა და გაშორდა.
  33. 33
    და ნაყოფის დრო რომ მოახლოვდა, თავისი მონები გაუგზავნა მევენახეებს მისგან ნაყოფის მისაღებად.
  34. 34
    მევენახეებმა შეიპყრეს მისი მონები, ერთნი სცემეს, ერთნი დახოცეს, და სხვა ჩაქოლეს.
  35. 35
    კიდევ გაუგზავნა სხვა მონები, ადრინდელზე მეტი; იმათაც ისევე მოექცნენ.
  36. 36
    ბოლოს თავისი ძე გაგზავნა მათთან და თქვა: ჩემი ძისა მოერიდებათ.
  37. 37
    მაგრამ მევენახეებმა რომ დაინახეს ძე, ერთმანეთს უთხრეს: ეს მემკვიდრეა. მოდით, მოვკლათ იგი და დავისაკუთრებთ მის სამკვიდრებელს.
  38. 38
    შეიპყრეს იგი, გააგდეს ვენახის გარეთ და მოკლეს.
  39. 39
    აბა, როცა ვენახის პატრონი მოვა, რას უზამს ამ მევენახეებს?
  40. 40
    ეუბნებიან მას: ამ ბოროტებს ბოროტეულად დახოცავს და ვენახს გადასცემს სხვა მევენახეებს, რომლებიც მისცემენ ნაყოფს თავის დროზე.
  41. 41
    უთხრა მათ იესომ: ნუთუ არასოდეს არ წაგიკითხავთ წერილებში: „ლოდი, რომელიც მშენებლებმა დაიწუნეს, ქვაკუთხედად იქმნა. უფლის მიერ იქმნა ეს და საოცრებაა ჩვენს თვალებში?“
  42. 42
    ამიტომ გეუბნებით თქვენ, რომ წაგერთმევათ ღმერთის სასუფეველი და მიეცემა ერს, რომელიც ქმნის მის ნაყოფს.
  43. 43
    და ის, ვინც ამ ლოდზე დაეცემა, დაიმტვრევა; ხოლო ვისაც ის დაეცემა, გასრესს.
  44. 44
    მღვდელმთავრებმა და ფარისევლებმა რომ ეს იგავი მოისმინეს, მიხვდნენ, რომ მათ შესახებ ლაპარაკობდა.
  45. 45
    და ეძებდნენ მას შესაპყრობად, მაგრამ ხალხისა ეშიოდათ, ვინაიდან წინასწარმეტყველად თვლიდნენ მას.
  46. 46
    იესო პასუხად კი ისევ იგავით ლაპარაკობდა და ეუბნებოდა მათ:
იტვირთება შემდეგი თავი