მათეს სახარება — ახალი აღთქმა, სტოკჰოლმი 1985
იტვირთება წინა თავი
თავი 25
- 1მაშინ ცათა სასუფეველი დაემსაგავსება ათ ქალწულს, რომელთაც აიღეს თავიანთი ლამპრები და გამოვიდნენ ნეფის შესახვედრად.
- 2მათგან ხუთი უგუნური იყო და ხუთი გონიერი.
- 3უგუნურებმა თავიანთი ლამპრები რომ აიღეს, ზეთი არ წაიღეს თან.
- 4ხოლო გონიერებმა თავიანთ ლამპრებთან ერთად ზეთიც წაიღეს ჭურჭლებით.
- 5ნეფემ რომ შეიგვიანა, ყველამ ჩათვლიმა და დაეძინათ.
- 6მაგრამ შუაღამისას გაისმა ყვირილი: აი, ნეფე, გამოდით შესახვედრად!
- 7მაშინ წამოდგა ყველა ქალწული და გამართა თავ-თავისი ლამპარი.
- 8უგუნურებმა უთხრეს გონიერებს: მოგვეცით თქვენი ზეთისაგან, ვინაიდან ჩვენი ლამპრები ქრებიან.
- 9გონიერებმა კი მიუგეს პასუხად: ჩვენც რომ არ დაგვაკლდეს და თქვენც, უმჯობესია წახვიდეთ ვაჭრებთან და იყიდოთ თქვენთვის.
- 10და როცა ისინი წავიდნენ საყიდლად, მოვიდა ნეფე; გამზადებულნი მასთან ერთად შევიდნენ ქორწილში და კარი დაიხურა.
- 11შემდეგ მოვიდნენ დანარჩენი ქალწულებიც და თქვეს: უფალო, უფალო, გაგვიღე ჩვენ.
- 12ხოლო მან მიუგო მათ პასუხად: ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, არ გიცნობთ.
- 13ჰოდა, იფხიზლეთ, ვინაიდან არ იცით არც დღე, არც საათი, როდის მოვა ძე კაცისა.
- 14ვინაიდან იქნება, როგორც კაცი, რომელმაც გამგზავრებისას მოუხმო თავის მონებს და გადასცა თავისი ქონება.
- 15ერთს ხუთი ტალანტი მისცა, მეორეს - ორი და სხვას - ერთი, თითოეულს მისი შესაძლებლობის მიხედვით, და გაემგზავრა.
- 16ხუთი ტალანტის მიმღები მყისვე წავიდა, ივაჭრა და სხვა ხუთი მოიგო.
- 17ასევე ორის მიმღებმა ორი სხვა მოიგო.
- 18ხოლო რომელმაც ერთი მიიღო, წავიდა, ამოთხარა მიწა და დამალა თავისი ბატონის ვერცხლი.
- 19მრავალი ხნის შემდეგ მოდის იმ მონების ბატონი და მათგან ანგარიშს ითხოვს.
- 20მივიდა ხუთი ტალანტის მიმღები, სხვა ხუთი ტალანტიც მიუტანა და უთხრა: ბატონო, ხუთი ტალანტი რომ გადმომეცი, აჰა, სხვა ხუთი ტალანტი მოვიგე.
- 21უთხრა მას მისმა ბატონმა: კარგი, კეთილო და ერთგულო მონავ! მცირედზე ერთგული იყავი, ბევრზე დაგაყენებ. შედი შენი ბატონის სიხარულში.
- 22მივიდა ორი ტალანტის მიმღები და უთხრა: ბატონო, ორი ტალანტი რომ გადმომეცი, აჰა სხვა ორი ტალანტი მოვიგე.
- 23უთხრა მას მისმა ბატონმა: კარგი, კეთილო და ერთგულო მონავ! მცირედზე ერთგული იყავი, ბევრზე დაგაყენებ. შედი შენი ბატონის სიხარულში.
- 24მივიდა ისიც, რომელმაც ერთი ტალანტი მიიღო და უთხრა: ბატონო, გიცნობდი, რომ სასტიკი კაცი ხარ: იმკი, სადაც არ დაგითესავს, და კრეფ, სადაც არ დაგიბნევია;
- 25და შემეშინდა, წავედი და მიწაში დავმალე შენი ტალანტი. აჰა, შენი შენ გქონდეს.
- 26მიუგო მისმა ბატონმა მას პასუხად: ბოროტო და ზარმაცო მონავ! შენ იცოდი, რომ ვიმკი, სადაც არ დამითესავს და ვკრეფ, სადაც არ დამიბნევია.
- 27ამიტომ უნდა მიგეცა ჩემი ვერცხლი გადამცვლელებისათვის და რომ მოვიდოდი, მივიღებდი ჩემსას სარგებელთან ერთად.
- 28ამიტომ წაართვით მაგას ტალანტი და მიეცით ათი ტალანტის მქონეს.
- 29ვინაიდან ყოველ მქონეს მიეცემა და დაუხვავდება, ხოლო უქონელს ისიც წაერთმევა, რაც აქვს.
- 30ხოლო ეს უვარგისი მონა გადააგდეთ გარესკნელის სიბნელეში; იქ იქნება მოთქმა და კბილთა ღრჭენა. ეს რომ თქვა, დასძახა: ვისაც ყური აქვს სასმენად, ისმინოს!
- 31ხოლო როცა მოვა ძე კაცისა თავისი დიდებით და ყველა ანგელოზი მასთან, მაშინ დაჯდება თავისი დიდების ტახტზე.
- 32და შეკრებილ იქნება მის წინაშე ყველა ერი, და გამოარჩევს ერთიმეორისაგან, როგორც მწყემსი გამოარჩევს ცხვრებს თხებისაგან.
- 33და დააყენებს ცხვრებს თავის მარჯვნივ და თხებს - მარცხნივ.
- 34მაშინ ეტყვის მეფე მათ, თავის მარჯვნივ: მოდით, მამაჩემის კურთხეულნო, დაიმკვიდრეთ ქვეყნიერების დაარსებიდან თქვენთვის გამზადებული სასუფეველი.
- 35ვინაიდან მშიოდა და საჭმელი მომეცით; მწყუროდა და დამალევინეთ; უცხო ვიყავი და მიმიღეთ;
- 36შიშველი ვიყავი და შემმოსეთ; სნეული ვიყავი და მომინახულეთ; საპყრობილეში ვიყავი და მოხვედით ჩემთან.
- 37მაშინ მართლები ეტყვიან მას პასუხად: უფალო, როდის გიხილეთ შენ მშიერი და გაჭამეთ? ან მწყურვალი და დაგალევინეთ.
- 38როდის გიხილეთ უცხო და მიგიღეთ? ან შიშველი და შეგმოსეთ?
- 39როდის გიხილეთ შენ სნეული ან საპყრობილეში და მოვედით შენთან?
- 40და მეფე მიუგებს მათ პასუხად: ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: რაც კი გაუკეთეთ ერთს ამ ჩემს მცირე ძმათაგანს, მე გამიკეთეთ.
- 41მაშინ იმათაც ეტყვის, ვინც მარცხნივაა: წადით ჩემგან წყეულნო საუკუნო ცეცხლში, რომელიც გამზადებულია ეშმაკისა და მისი ანგელოზებისათვის.
- 42ვინაიდან მშიოდა და საჭმელი არ მომეცით; მწყუროდა და არ დამალევინეთ;
- 43უცხო ვიყავი და არ მიმიღეთ; შიშველი ვიყავი და არ შემმოსეთ; სნეული ვიყავი და საპყრობილეში და არ მოხვედით ჩემს სანახავად.
- 44მაშინ ისინიც მიუგებენ პასუხად: უფალო, როდის გიხილეთ შენ მშიერი, ან მწყურვალი, ან უცხო, ან შიშველი, ან სნეული, ან საპყრობილეში და არ გემსახურეთ?
- 45მაშინ მიუგებს იგი პასუხად: ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: როგორც არაფერი გაუკეთეთ არც ერთს ამ ჩემს მცირეთაგანს, არც მე გამიკეთეთ.
- 46და წავლენ ესენი საუკუნო სატანჯველს, ხოლო მართალნი - საუკუნო ცხოვრებაში.
იტვირთება შემდეგი თავი