მათეს სახარება — ახალი აღთქმა, სტოკჰოლმი 1985

იტვირთება წინა თავი

თავი 6

  1. 1
    ჰოდა, როცა მოწყალებას იქმ, ნუ გაახმაურებ შენს წინ, როგორც თვალთმაქცნი აკეთებენ სინაგოგებსა და ქუჩებში, რომ ხალხმა აქოს ისინი. ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ, მათ უკვე მიიღეს თავიანთი საზღაური.
  2. 2
    შენ კი, როცა მოწყალებას იქმ, დაე შენმა მარცხენამ არ იცოდეს, რას იქმს შენი მარჯვენა.
  3. 3
    რათა შენი მოწყალება იყოს ფარულად; და შენი მამა, რომელიც ხედავს დაფარულს, მოგიზღავს შენ.
  4. 4
    როცა ლოცულობთ, ნუ იქნებით, როგორც თვალთმაქცნი, რომელთაც უყვართ სინაგოგებსა და ქუჩის კუთხეებში დადგომა და ლოცვა, რომ ხალხს ეჩვენონ. ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: უკვე მიიღეს თავიანთი საზღაური.
  5. 5
    შენ კი, როცა ლოცულობ, შენი შენს ოთახში, დაკეთე შენი კარი და ილოცე დაფარულში მყოფი შენი მამისადმი; და შენი მამა, რომელიც ხედავს დაფარულში, მოგიზღავს შენ.
  6. 6
    ხოლო ლოცვის დროს ნუ ილაპარაკებთ ზედმეტს, როგორც წარმართები, ვინაიდან მათ ჰქონიათ, რომ თავიანთი მრავალსიტყვაობით შესმენილ იქნებიან.
  7. 7
    ნუ მიბაძავთ მათ, ვინაიდან თქვენმა მამამ იცის, რა გიჭირთ თქვენ, ვიდრე მას თხოვდეთ.
  8. 8
    თქვენ კი ასე ილოცეთ: მამაო ჩვენო, რომელი ხარ ცათა შინა, წმიდა იყოს სახელი შენი;
  9. 9
    და მოვიდეს სუფევა შენი, და იყოს ნება შენი, ვითარცა ცათა შინა, ეგრეცა ქვეყანასა ზედა;
  10. 10
    პური ჩვენი არსებობისა მოგვეც ჩვენ დღეს;
  11. 11
    და მოგვიტევე ჩვენ თანანადებნი ჩვენში, ვითარცა ჩვენ მივუტევებთ თანამდებთა მათ ჩვენთა;
  12. 12
    და ნუ შეგვიყვანებ ჩვენ განსაცდელსა, არამედ გვიხსენ ჩვენ ბოროტისაგან. რამეთუ შენი არს სუფევა და ძალი და დიდება საუკუნეთა მიმართ. ამინ.
  13. 13
    ვინაიდან თუ თქვენ მიუტევებთ ადამიანებს მათ შეცოდებებს, თქვენც მოგიტევებთ თქვენი ზეციერი მამა.
  14. 14
    ხოლო თუ თქვენ არ მიუტევებთ ადამიანებს მათ შეცოდებებს, არც თქვენი მამა მოგიტევებთ თქვენს შეცოდებებს.
  15. 15
    ასევე, როცა მარხულობთ, ნუ იქნებით მწუხარენი, როგორც თვალთმაქცნი; ვინაიდან ისინი ღებულობენ დამწუხრებულ სახეებს, რომ ადამიანებს მარხულებად ეჩვენონ. ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: უკვე მიიღეს თავიანთი საზღაური.
  16. 16
    ხოლო შენ, როცა მარხულობ, მოიცხე შენს თავზე და დაიბანე შენი პირი,
  17. 17
    რათა ადამიანებს კი არ ეჩვენო მარხულად, არამედ დაფარულში მყოფ შენს მამას; და შენი მამა, რომელიც ხედავს დაფარულში, მოგიზღავს შენ.
  18. 18
    ნუ მოაგროვებთ თქვენთვის საუნჯეებს დედამიწაზე, სადაც ჩრჩილი და ჟანგი სპობენ და სადაც ქურდები თხრიან და იპარავენ.
  19. 19
    ხოლო მოაგროვეთ თქვენთვის საუნჯენი ზეცაში, სადაც არც ჩრჩილი და ჟანგი სპობენ, და სადაც არც ქურდები თხრიან და იპარავენ.
  20. 20
    ვინაიდან, სადაც შენი საუნჯეა, შენი გულიც იქვე იქნება.
  21. 21
    სხეულის სანათი თვალია; ჰო და, თუ შენი თვალი სუფთაა, მთელი შენი სხეულიც ნათელი იქნება.
  22. 22
    ხოლო თუ შენი თვალი ბოროტია, მთელი შენი სხეული ბნელი იქნება. ამრიგად, თუკი ნათელი, რომელიც შენშია, სიბნელეა, სიბნელე რამდენად დიდია?
  23. 23
    არავის არ შეუძლია ორ ბატონს ემსახუროს: ან ერთი უნდა სძულდეს და მეორე უყვარდეს; ანდა იმ ერთს შეეთვისოს და მეორე დაამციროს. ვერ შეძლებთ ღმერთსაც ემსახუროთ და მამონსაც.
  24. 24
    ამიტომ გეუბნებით თქვენ: ნუ ზრუნავთ თქვენი სულისათვის, რა ჭამოთ ან რა სვათ, ნურც თქვენი სხეულისათვის, რით შეიმოსოთ. განა სული საზრდოზე მეტი არ არის და სხეული - სამოსელზე?
  25. 25
    შეხედეთ ცის ფრინველებს: ისინი არც თესავენ, არც მკიან, არც ბეღლებში აგროვებენ, და თქვენ ზეციერი მამა ასაზროებს მათ; განა თქვენ მათზე ბევრად უკეთესნი არა ხართ?
  26. 26
    და რომელ თქვენგანს შეუძლია ზრუნვით ტავის სიმაღლეს ერთი წყრთა შემატოს?
  27. 27
    და სამოსელზე რაღას ზრუნავთ? შეხედეთ ველის შროშანებს, როგორ იზრდებიან: არც შრომობენ, არც ართავენ.
  28. 28
    მაგრამ გეუბნებით თქვენ, რომ სოლომონიც კი, მთელი თავისი დიდებით, არ შემოსილა ისე, როგორც ერთი ამათგანი.
  29. 29
    თუკი მინდვრის ბალახს, რომელიც დღეს არსებობს, ხვალ კი თონეში ჩაიყრება, ღმერთი ასე მოსავს, თქვენ უფრო ბევრად არა, მცირედ მორწმუნენო?
  30. 30
    ამრიგად, ნუ ზრუნავთ და ნუ ამბობთ: რა ვჭამოთ? ან: რა ვსვათ? ან რით შევიმოსოთ?
  31. 31
    ვინაიდან ყოველივე ამას ეძებენ წარმართნი; ვინაიდან თქვენმა ზეციერმა მამამ იცის, რომ თქვენ გჭირდებათ ყოველივე ეს.
  32. 32
    თქვენ კი უწინარეს ეძიეთ ღმერთის სასუფეველი და მისი სიმართლე, და ყოველივე ეს შეგემატებათ თქვენ.
  33. 33
    ამრიგად, ნუ იზრუნებთ ხვალინდელ დღეზე ვინაიდან ხვალინდელი დღე თვითონ იზრუნებს თავის თავზე; ყოველ დღეს საკმარისად აქვს თავისი უბედურება.
  34. 34
    ნუ გაასამართლებთ, რომ არ გასამართლდეთ.
იტვირთება შემდეგი თავი