დაბადება — ახალი ქვეყნიერების თარგმანი*
იტვირთება წინა თავი
თავი 29
- 1დაიძრა იაკობი და აღმოსავლელთა ქვეყანაში გაემგზავრა.
- 2მინდორში დაინახა ჭა, რომელთანაც სამი ცხვრის ფარა იწვა, რადგან იმ ჭიდან არწყულებდნენ ფარას; ჭას დიდი ლოდი ეფარა.
- 3როცა შეგროვდებოდა ყველა ფარა, გადააგორებდნენ ხოლმე ლოდს ჭის პირიდან და ცხვარს არწყულებდნენ, შემდეგ კი ისევ აფარებდნენ ლოდს.
- 4იაკობმა ჰკითხა მათ: „ძმებო, საიდანა ხართ?“ მათ მიუგეს: „ხარანიდან“.
- 5შემდეგ ჰკითხა: „იცნობთ ლაბანს, ნახორის შვილიშვილს?“ მათ მიუგეს: „ვიცნობთ“.
- 6მან ჰკითხა: „ხომ კარგად არის?“ მათ მიუგეს: „კარგად არის. აი, რახელი, მისი ქალიშვილი, ცხვარს მოერეკება“.
- 7მან უთხრა: „ჯერ კიდევ დღეა და ცხვრის მორეკვის დრო არ არის. დაარწყულეთ ცხვარი და საძოვრად წაიყვანეთ“.
- 8ამაზე მათ მიუგეს: „ვერ გავაკეთებთ ასე, სანამ ყველა ფარა არ შეგროვდება და ჭიდან ლოდს არ გადააგორებენ. მანამდე ვერ დავარწყულებთ ცხვარს“.
- 9ჯერ კიდევ მათ ელაპარაკებოდა, რომ მორეკა მამამისის ცხვარი რახელმა, რომელიც მწყემსი იყო.
- 10როცა დაინახა იაკობმა რახელი, დედამისის ძმის ასული და დედამისის ძმის, ლაბანის ცხვარი, მაშინვე მიირბინა ჭასთან, გადააგორა ლოდი და დაარწყულა დედამისის ძმის, ლაბანის ცხვარი.
- 11აკოცა იაკობმა რახელს და ხმამაღლა ატირდა.
- 12უთხრა იაკობმა რახელს, რომ ის მამამისის ძმა იყო, რებეკას ვაჟი. ისიც გაიქცა და მამამისს შეატყობინა.
- 13როგორც კი გაიგო ლაბანმა იაკობის, თავისი დისშვილის ამბავი, გაიქცა მასთან შესაგებებლად. გადაეხვია, აკოცა და სახლში წაიყვანა. ყველაფერს მოუყვა იგი ლაბანს.
- 14ლაბანმა უთხრა: „ჩემი ძვალი და ხორცი ხარ“. მან მთელი თვე იცხოვრა მასთან.
- 15უთხრა ლაბანმა იაკობს: „რაკი ჩემი ძმა ხარ, უსასყიდლოდ ხომ არ უნდა მემსახურო? მითხარი, რა მოგცე გასამრჯელოდ“.
- 16ლაბანს ორი ასული ჰყავდა. უფროსს ლეა ერქვა, ხოლო უმცროსს - რახელი.
- 17ლეას სუსტი თვალები ჰქონდა, რახელი კი ტანადაც ლამაზი იყო და პირისახეც ლამაზი ჰქონდა.
- 18იაკობს რახელი უყვარდა. უთხრა ლაბანს იაკობმა: „შენი უმცროსი ასულის, რახელის გულისთვის შვიდ წელს გემსახურები“.
- 19ამაზე ლაბანმა მიუგო: „მირჩევნია, შენ გამოგაყოლო იგი, ვიდრე სხვას. იცხოვრე ჩემთან“.
- 20იმსახურა იაკობმა რახელის გულისთვის შვიდი წელი, მაგრამ მისთვის ეს დრო რამდენიმე დღესავით იყო, რადგან უყვარდა იგი.
- 21უთხრა იაკობმა ლაბანს: „მომეცი ჩემი ცოლი, რადგან შევასრულე ჩემი დღეები, და დავწვები მასთან“.
- 22შეკრიბა ლაბანმა იქაურები და ნადიმი გამართა.
- 23საღამოს მან თავისი ასული ლეა მიუყვანა, რომ მასთან დაწოლილიყო.
- 24ლეას, თავის ასულს, თავისი მოახლე ზილფაც გააყოლა.
- 25დილით აღმოჩნდა, რომ ლეა იყო მასთან! მან უთხრა ლაბანს: „ეს რა გამიკეთე?! რახელის გულისთვის არ გემსახურე?! რატომ მომატყუე?!“
- 26ლაბანმა მიუგო: „ჩვენთან უმცროსი ქალის პირმშოზე ადრე გათხოვება არ არის მიღებული.
- 27ბოლომდე იზეიმე ამ ქალის კვირა და მერე მეორე ქალსაც მოგცემ იმ სამსახურისთვის, რასაც გასწევ ჩემთან კიდევ შვიდ წელიწადს“.
- 28ასეც მოიქცა იაკობი. ბოლომდე იზეიმა იმ ქალის კვირა და შემდეგ მან თავისი ასული რახელიც მიათხოვა ცოლად.
- 29რახელს, თავის ასულს, თავისი მოახლე ბილჰაც გააყოლა.
- 30დაწვა იგი რახელთან; მას რახელი ლეაზე მეტად უყვარდა, და კიდევ შვიდი წელი ემსახურებოდა ლაბანს.
- 31როცა დაინახა იეჰოვამ, რომ მოძულებული იყო ლეა, გაუხსნა მას უფალმა საშვილოსნო, რახელი კი უშვილო იყო.
- 32დაორსულდა ლეა და გააჩინა ვაჟი, რომელსაც რეუბენი დაარქვა, რადგან თქვა, იეჰოვამ გადმოხედა ჩემს საცოდაობას და ახლა შემიყვარებსო ჩემი ქმარი.
- 33კიდევ დაორსულდა, ვაჟი გააჩინა და თქვა: „იეჰოვამ მომისმინა, რადგან მოძულებული ვიყავი, და ახლა ესეც მომცა“. ამიტომ მას სიმონი დაარქვა.
- 34კიდევ დაორსულდა, ვაჟი გააჩინა და თქვა: „დამიახლოვდება იაკობი, რადგან სამი ვაჟი გავუჩინე“. ამიტომ მას ლევი დაარქვეს.
- 35კიდევ ერთხელ დაორსულდა, გააჩინა ვაჟი და თქვა: „ხოტბას შევასხამ იეჰოვას“. ამიტომ მას იუდა დაარქვა. ამის შემდეგ შეწყვიტა შობა.
იტვირთება შემდეგი თავი