დაბადება — ახალი ქვეყნიერების თარგმანი*
იტვირთება წინა თავი
თავი 37
- 1ცხოვრობდა იაკობი მამამისის ხიზნობის ქვეყანაში, ქანაანში.
- 2ეს არის იაკობის ამბავი. ჩვიდმეტი წლის ყმაწვილი იყო იოსები, როცა თავის ძმებთან, მამამისის ცოლების, ბილჰასა და ზილფას, ვაჟებთან ერთად მწყემსავდა ფარას. ცუდი ამბავი მიუტანა მათზე იოსებმა მამას.
- 3თავის ყველა ვაჟზე მეტად უყვარდა ისრაელს იოსები, რადგან მისი სიბერის შვილი იყო იგი. მისთვის გრძელი ზოლებიანი ტანსაცმელი დაამზადებინა.
- 4როცა დაინახეს მისმა ძმებმა, რომ მამას მათზე მეტად უყვარდა ის, შეიძულეს იგი და მშვიდად ვეღარ ელაპარაკებოდნენ.
- 5გავიდა დრო, იოსებმა სიზმარი ნახა და თავის ძმებს მოუყვა, რის გამოც უფრო შეიძულეს.
- 6მან უთხრა: „მომისმინეთ, აი რა მესიზმრა:
- 7შუა მინდორში ძნებს ვკრავდით. ჩემი ძნა წამოდგა და აღმართული იდგა, თქვენი ძნები კი გარს შემოეხვივნენ და მდაბლად თაყვანი სცეს ჩემს ძნას“.
- 8მისმა ძმებმა მიუგეს: „ჩვენი მეფე უნდა გახდე თუ ჩვენზე უნდა იბატონო?“ კიდევ ერთი საბაბი მიეცათ, რომ მოეძულებინათ იგი მისი სიზმრისა და სიტყვების გამო.
- 9სხვა სიზმარიც ნახა და თავის ძმებს მოუყვა: „კიდევ ვნახე სიზმარი: მზე, მთვარე და თერთმეტი ვარსკვლავი მდაბლად მცემდნენ თაყვანს“.
- 10მარტო ძმებს კი არა, მამამისსაც მოუყვა, მამამისმა კი უსაყვედურა: „ეს რა გესიზმრა?! შენ უნდა გეახლოთ და მდაბლად უნდა გცეთ თაყვანი მე, დედაშენმა და შენმა ძმებმა?!“
- 11შურით აღივსნენ მისი ძმები, მამამისმა კი გულში დაიმარხა ეს ამბავი.
- 12მისი ძმები მამის ფარას მწყემსავდნენ შექემთან.
- 13ისრაელმა უთხრა იოსებს: „შენი ძმები შექემთან მწყემსავენ ფარას. გამეგზავნე მათთან“. მან მიუგო: „კარგი“.
- 14მან უთხრა: „წადი, ნახე, ხომ მშვიდობით არიან შენი ძმები და ხომ მშვიდობითაა ფარა, და ამბავი მომიტანე“. გაგზავნა ხებრონის ველიდან და წავიდა იგი შექემისკენ.
- 15დაინახა ერთმა კაცმა, რომ იგი მინდორში გზააბნეული დადიოდა და ჰკითხა: „რას ეძებ?“
- 16მან მიუგო: „ჩემს ძმებს ვეძებ. ხომ ვერ მიმასწავლი, სად მწყემსავენ ფარას?“
- 17მან უთხრა: „აქედან წავიდნენ. გავიგონე, რომ ამბობდნენ, დოთანში წავიდეთო. გაჰყვა იოსები ძმების კვალს და დოთანში მიაგნო მათ.
- 18შორიდან დაინახეს და სანამ მათთან მივიდოდა, მზაკვრულად განიზრახეს მისი მოკვლა.
- 19ერთმანეთს გადაულაპარაკეს: „ნახეთ, სიზმარა მოდის.
- 20მოდი მოვკლათ, ჭაში ჩავაგდოთ და ვთქვათ, რომ ნადირმა შეჭამა. მერე ვნახოთ, როგორ აუხდება სიზმრები“.
- 21ეს რომ რეუბენმა გაიგო, სცადა მისი დახსნა მათი ხელიდან. მან თქვა: „ნუ მოვკლავთ“.
- 22ეუბნებოდა რეუბენი: „სისხლს ნუ დაღვრით. უდაბნოს ჭაში ჩააგდეთ და ნუ აღმართავთ მასზე ხელს“. უნდოდა, დაეხსნა იგი მათი ხელიდან და მამამისთან დაებრუნებინა.
- 23როგორც კი მივიდა იოსები თავის ძმებთან, გახადეს მას ტანსაცმელი, გრძელი ზოლებიანი ტანსაცმელი,
- 24წაიყვანეს და ჩააგდეს ჭაში; ცარიელი იყო ჭა, წყალი არ იდგა მასში.
- 25შემდეგ დასხდნენ პურის საჭმელად. გაიხედეს და რას ხედავენ?! ისმაელელთა ქარავანი მოდის გალაადიდან, აქლემებით საკმელი, ბალზამი და ხის ფისიანი ქერქი მოაქვთ ეგვიპტეში ჩასატანად.
- 26იუდამ ძმებს უთხრა: „რას გვარგებს ჩვენი ძმის მოკვლა და მისი სისხლის დაფარვა?
- 27მოდი მივყიდოთ ისმაელელებს და ნუ აღვმართავთ მასზე ხელს. ბოლოს და ბოლოს ჩვენი ძმაა, ჩვენი ხორცია“. მათაც მოუსმინეს თავიანთ ძმას.
- 28ჩამოიარეს მიდიანელმა ვაჭრებმა, მათ კი ამოიყვანეს იოსები ჭიდან და ოც ვერცხლად მიჰყიდეს ისმაელელებს. ეგვიპტეში ჩაიყვანეს მათ იოსები.
- 29მივიდა რეუბენი იმ ჭასთან და აღარ დახვდა იგი ჭაში. შემოიხია ტანსაცმელი,
- 30დაბრუნდა ძმებთან და უთხრა: „ბავშვი აღარ არის! რა ვქნა, სად წავიდე?!“
- 31მათ კი აიღეს იოსების გრძელი ტანსაცმელი, დაკლეს ვაცი და ამოსვარეს მის სისხლში.
- 32გაუგზავნეს გრძელი, ზოლებიანი ტანსაცმელი თავიანთ მამას და შეუთვალეს: „ეს ვიპოვეთ. ნახე, შენი ვაჟისა ხომ არ არის?“
- 33მანაც ნახა და თქვა: „ჩემი ვაჟის გრძელი ტანსაცმელია! ნადირს შეუჭამია, დაუგლეჯია იოსები!“
- 34შემოიხია იაკობმა მოსასხამი, წელზე ჯვალო შემოიხვია და მრავალი დღე გლოვობდა შვილს.
- 35მიდიოდნენ მის სანუგეშებლად მისი ვაჟები და ასულები, მაგრამ არ იღებდა ნუგეშს, ამბობდა: „გლოვით ჩავალ ჩემს ვაჟთან სამარეში!“ დასტიროდა მას მამამისი.
- 36მიჰყიდეს იგი მიდიანელებმა ეგვიპტეში ფოტიფარს, ფარაონის კარისკაცს, მცველთა უფროსს.
იტვირთება შემდეგი თავი