დაბადება — ახალი ქვეყნიერების თარგმანი*
იტვირთება წინა თავი
თავი 38
- 1ძმებს რომ დაშორდა, იუდამ კარავი გაშალა ადულამელი კაცის მეზობლად, რომელსაც ხირა ერქვა.
- 2დაინახა იუდამ ქანაანელი შუას ასული, წაიყვანა და დაწვა მასთან.
- 3დაორსულდა იგი, გააჩინა ვაჟი და ერი დაარქვა.
- 4კიდევ დაორსულდა, გააჩინა ვაჟი და ონანი დაარქვა.
- 5კიდევ გააჩინა ვაჟი და შელა დაარქვა; აქციბში იყო იუდა, როცა მისმა ცოლმა ის გააჩინა.
- 6მოუყვანა იუდამ თავის პირმშოს, ერს, ცოლი, რომელსაც თამარი ერქვა.
- 7ერი, იუდას პირმშო, იეჰოვას თვალში ბოროტი ადამიანი იყო და ამიტომ მოკლა იგი იეჰოვამ.
- 8ეს რომ მოხდა, უთხრა იუდამ ონანს: „დაწექი შენი ძმის ცოლთან, შეასრულე მასთან მაზლის ვალდებულება და აღუდგინე შთამომავლობა შენს ძმას“.
- 9იცოდა ონანმა, რომ შთამომავლობა მისი არ იქნებოდა და ამიტომ, როცა წვებოდა ხოლმე თავისი ძმის ცოლთან, თესლს მიწაზე ღვრიდა, თავისი ძმისთვის შთამომავლობა რომ არ აღედგინა.
- 10ბოროტებას სჩადიოდა ონანი იეჰოვას თვალში და ამიტომ მან ისიც მოკლა.
- 11უთხრა იუდამ თამარს, თავის რძალს: „იცხოვრე მამაშენის სახლში როგორც ქვრივმა, სანამ შელა, ჩემი ვაჟი, გაიზრდება“, რადგან თავისთვის ამბობდა, ესეც თავისი ძმებივით არ მოკვდესო. თამარიც წავიდა და ცხოვრობდა მამამისის სახლში.
- 12გავიდა ხანი; მოკვდა იუდას ცოლი, შუას ასული, და გამოიგლოვა იგი იუდამ. ავიდა იუდა თიმნაში თავისი ცხვრის მპარსველებთან და წაიყოლა ადულამელი მეგობარი ხირა.
- 13თამარს უთხრეს: „შენი მამამთილი თიმნაში ადის თავისი ცხვრის გასაპარსად“.
- 14გაიხადა მან ქვრივობის ტანსაცმელი, თავშალი მოიფარა, რიდე ჩამოიფარა და დაჯდა ენაიმის შესასვლელთან, თიმნას გზაზე, რადგან ხედავდა, რომ გაიზარდა შელა, მაგრამ არ მიუთხოვებიათ იგი მისთვის ცოლად.
- 15დაინახა იგი იუდამ და მეძავი ეგონა, რადგან სახე დაფარული ჰქონდა.
- 16გზიდან მიბრუნდა და სთხოვა მას: „დავწვები შენთან“. არ იცოდა, რომ მისი რძალი იყო. მან ჰკითხა: „რას მომცემ, ჩემთან რომ დაწვე?“
- 17მან მიუგო: „თიკანს გამოგიგზავნი ჩემი ფარიდან“. ქალმა ჰკითხა: „გირაოდ რას მომცემ, სანამ თიკანს გამომიგზავნიდე?“
- 18მან მიუგო: „რა მოგცე გირაოდ?“ ქალმა უპასუხა: „შენი საბეჭდავი ბეჭედი, ზონარი და ჯოხი, ხელში რომ გიჭირავს“. მანაც მისცა, დაწვა მასთან და დაორსულდა იგი.
- 19ადგა ის და წავიდა; მოიხსნა თავშალი და ისევ თავისი ქვრივობის ტანსაცმელი ჩაიცვა.
- 20გაუგზავნა იუდამ თიკანი თავისი ადულამელი მეგობრის ხელით, რომ დაებრუნებინა გირაო იმ ქალის ხელიდან, მაგრამ ვეღარ იპოვა იგი.
- 21ჰკითხა იქაურებს მისი ადგილსამყოფელი: „სად არის ტაძრის მეძავი, გზაზე რომ იყო ენაიმში?“ მათ მიუგეს: „აქ არასოდეს ყოფილა ტაძრის მეძავი“.
- 22ბოლოს დაბრუნდა იგი იუდასთან და უთხრა: „ვერ ვიპოვე; იქაურებმაც თქვეს, აქ არასოდეს ყოფილა ტაძრის მეძავიო“.
- 23იუდამ თქვა: „ჰქონდეს მას, რომ არ მოგვიძულონ. მე ხომ გავუგზავნე თიკანი, მაგრამ შენ ვერ იპოვე“.
- 24სამი თვის შემდეგ იუდას შეატყობინეს: „უმეძავია შენს რძალს, თამარს, და თავისი მეძაობით დაორსულებულა კიდეც“. ამაზე იუდამ თქვა: „გამოიყვანეთ და დაწვით“.
- 25როცა გამოჰყავდათ, მან თავის მამამთილს შეუთვალა: „ესენი ვისიც არის, იმ კაცისგანა ვარ ორსულად. ნახე, ვისია ეს საბეჭდავი ბეჭედი, ზონარი და ჯოხი“.
- 26ნახა ისინი იუდამ და თქვა: „ის ჩემზე მართალია, რადგან არ მივეცი იგი ჩემს ვაჟს, შელას“. მას შემდეგ აღარ დაწოლილა მასთან.
- 27მშობიარობის დრო რომ დაუდგა, ტყუპები აღმოაჩნდა მუცელში.
- 28როცა მშობიარობდა, ერთმა ხელი გამოყო; ბებიაქალმა მაშინვე აიღო ალისფერი ნაჭერი, ხელზე შეაბა და თქვა, ეს პირველი გამოვიდაო.
- 29ბავშვმა უკან წაიღო ხელი და ახლა უკვე მისი ძმა გამოვიდა. ბებიაქალმა წამოიძახა: „ეს რა ქენი, ზღუდე რომ გამოარღვიე?!“ ამიტომ მას ფერეცი დაარქვეს.
- 30შემდეგ მისი ძმა გამოვიდა, რომელსაც ხელზე ალისფერი ნაჭერი ჰქონდა, და მას ზერახი დაარქვეს.
იტვირთება შემდეგი თავი